venres, 3 de novembro de 2017

ALINE RIOLA MUÍÑOS Una joven ortigueiresa solidaria

.
En Marruecos en Begaa,
colaborando con la asociación África Origen


ALINE RIOLA MUIÑOS.
Una joven ortigueiresa solidaria, sensible y comprometida con el voluntariado social

Hija de emigrantes, nace en Suiza hace 29 años. Aline es una joven como un torrente de maravillosas palabras a la que no es necesario preguntarle nada. Se ve tan feliz con su trabajo, que nos contagia su ilusión… Ella nos cuenta.

Con nueve años su familia viene a vivir a Ortigueira, entra en 4º curso con don Eduardo y 5º y 6º con Marisa, guardando buenos recuerdos del Colegio y del Instituto, donde cursa el bachillerato. Seguidamente marcha a Coruña, donde estudia la carrera de Educación Social entrando en contacto con la oenegé Ecodesarrollo Gaia.  Después de hacer un máster de Migraciones Internacionales, efectuó las prácticas en el Centro de Información para Trabajadores Extranjeros de Comisiones Obreras, donde conoció a muchos senegaleses, que acudían al CITE para regularizar su situación. Desde hace tres años trabaja en ASPROMOR como Educadora Social.
    ¿Qué trabajo haces en Aspromor?
Soy la encargada del invernadero, plantamos legumbres y hortalizas para autoconsumo, pero queremos retomar la venta de planta para jardinería y que la Asociación ‘florezca’ de nuevo. Son gente que se lo merece. También ayudo en los talleres y actividades de ocio.
— Hablemos de tus vacaciones…
En Jaipur (India) en la escuela Shrestha 
— Durante el mes de agosto, desde hace tres años, las dedico al voluntariado. El primer año me fui a Marruecos, al desierto de Begaa, con la oenegé África Origen, para enseñar inglés y francés y coordinar actividades lúdicas para niños y mujeres bereberes. Viví con una familia que su único capital era un burro. Dormíamos al aire libre, bajo un manto de estrellas. El sol redondo y enorme. Los insectos preciosos. Buscaba internet por las lomas para contactar con mi familia. Calor insoportable, lavabas la ropa y la secabas en el cuerpo. Aprendí muchísimo, no tenían nada y daban todo su afecto. Volvería mañana mismo. Fue una experiencia al límite,  maravillosa.

En Senegal, en el barrio de Yoff- tonghor
en la Escuela Coruña de Ecodesarrollo Gaia
    ¿Y el segundo año?
— Me fui a Jaipur, la capital del estado indio de Rajastán, por allí me desplazaba en tuc tuc (o rickshaw) hasta los ‘sekur’ (un recinto con cabañas de madera y latón) para impartir clases de inglés y español a los niños en la escuela Shrestha, gestionada por el maestro y su mujer. Me encontré con un niño bailarín y le enseñé la muiñeira. Son educados, atentos, quieren aprenderlo todo.

    ¿Y el tercer año?

— Rumbo a Senegal. Tenía muchas ganas de ir. Como hice las prácticas con emigrantes senegaleses quería vivir sus tradiciones y costumbres de cerca. Estuve en el barrio  Yoff—tongor, un pueblo de pescadores, concretamente en el barrio donde está la escuela ‘Coruña’, cuya Directora hace años vino a Ortigueira, a conocer las escuelas indianas, para promover lo mismo en su país. O sea, que los emigrantes que están aquí, si pueden, inviertan en su país, sobretodo en educación.  Allí di clases de adultos, iniciación al castellano. Eran universitarios (chicos y chicas) que hacen de traductores de médicos y dentistas españoles que también van voluntarios. Las colas para recibir asistencia gratuita son enormes. Dábamos clases de conversación, con debates interesantísimos. Hablábamos de todo, terrorismo, religión, leímos el periódico… no comprendían como el Islam, siendo una religión de Paz, en su nombre se cometieran los atentados de Barcelona.

— ¿Que es la conexión celta Ortigueira-Dakar…? Ríe Aline y nos muestra la foto.

Ortigueira-Dakar. Pegatina con el logodel Festival Celta
en el cayuco de Elh Silou Ndaye: 
—Llevaba en mi bolso una pegatina del Festival Celta y andaba buscando un lugar emblemático donde ponerla… en cuanto vi el cayuco, el último día de mi estancia allí,  no lo pensé más. Pregunté si podía ponerla para hacer la  foto y mi sorpresa fue que el dueño me dijo que la dejara de recuerdo, que le gustaba mucho y allí se quedó haciendo publicidad de nuestro festival.
—Cuéntanos más cosas de Senegal.
Son gente buenísima, muy inteligentes, lo captan todo al momento. Viven a caballo entre la tradición y la modernidad, están abriendo puertas con precaución. Allí hay de todo, buenos hoteles, preciosas playas y tienen la virtud de compartir.
—Tres recuerdos impactantes de tus viajes.
De Marruecos, una larga cremallera enroscada que era el estropajo de fregar. De la India, que todos quisieran sacar una foto con nosotros, incluso me dieron un bebé para que le tocara. Nos admiraban y a mí no me gustaba eso. Y del Senegal, que a las ovejas les dan de comer pienso mezclado con cartón picadito. Dicen que para hacerlas más fuertes.
     ¿Volverás?
     Siempre que pueda. Me encanta el choque multicultural. Recargo pilas para todo el año.
     ¿Qué dice tu madre?
     A veces se asusta, tiene miedo de que me pase algo, pero también sonríe porque me ve feliz haciendo las maletas…

Aline, muchacha alegre y valiente, cuyos viajes solidarios son por cuenta propia, sólo me queda hacerte la reverencia y darte las gracias por tu compromiso con los más necesitados. Deseo de todo corazón que seas un espejo en el cual se miren muchos jóvenes y ojalá sigan tu camino y nos reconcilien con un mundo que anda un tanto disparatado.

Entrevista realizada por  Luly Dopico.

Publicada no semanario La Voz de Ortigueira, 27 outubro 2017.


xoves, 26 de outubro de 2017

TARDE DE CINE. Visita ao Museo do Mar do Barqueiro e instalacións do Cine Beaz

Entrada no Museo do Mar Ría do Barqueiro (foto Torres)

Un grupo de amigos de Terras do Ortegal, acompañados pola asociación  Nordés do Barqueiro, xunto a Charo —a mellor guía do mundo—  e Pedro, que non parou de sacar fotos, pasamos unha tarde inesquecible recordando vellos tempos tan añorados por todos.
Pillamos a entrada, sentámonos nas butacas, falamos no ambigú, acariñamos  o proxector VANGUARD VIII, en moi bo estado de conservación,  pechamos os ollos e cada quen lembrou unha película…  Eu, para estar máis tempo soñando, optei por “Lo que el viento se llevó”, e abofé que pagaría por vela unha vez máis naquel magnífico ambiente, e facendo ‘manitas’ que para iso tamén se ía ao cine. Iso si, faltábanos Daniel, que tal vez  poñería na segunda sesión  “Veinte mil leguas de viaje submarino” ou “Moby Dick”.

Xosé Mª Torres co profesor Bernardo Penabade (foto Luli)




Gonzalo e Matilde recordaron vellos tempos no ‘Salón de baile’ (foto Luli)
 Pero imos ver que o noso  ‘Capitán Nemo’ particular, dende a distancia que media con Madrid, nos tiña preparada a mellor sorpresa para que seguíramos disfrutando da tarde: un fantástico Museo do Mar (accesible aquíno que nos mergullamos con gusto, coincidindo tódolos presentes en que: «Vaia traballo de colección». 
O fotógrafo Pedro Díaz Tirsio, colaborador
con Daniel Beaz na exposición (foto Luli)


As mellores anfitrionas, a elegante mamá Irene
e a animosa prima Charo (foto Luli)


Que marabilla!  Cincocentos metros cadrados cheíños de mar, de aparellos, nasas, cunchas, barcos, peixes, maquinaria,  fotografías e todo aquilo que ventea fascinación por deixar constancia  á vindeiras xeracións do que traballaron os nosos antergos.
Vicente Pérez recordando vellos tempos
axustando o proxector (foto Luli)


Saúde e moitas grazas a don Daniel Beaz Paleo por xestionar dende a distancia a visita perfecta, desexamos que axiña se faga realidade o seu capricho de capturar un  ‘calamar xigante’ para que luza vizoso no museo.
                                               


Luly Dopico

(Artigo publicado no semanario La Voz de Ortigueira, venres 20.10.17)


luns, 16 de outubro de 2017

Terras do Ortegal apoia a recuperación do Camiño dos Arrieiros


O pasado día 5 de outubro tivo lugar unha reunión nas Pontes á que asistiron diferentes entidades co obxectivo de analizar o estado actual Camiño dos Arrieiros, que discorre desde As Pontes ao Barqueiro e Bares, ao longo de máis de 50 km, así como de tratar recuperalo para uso cultural, recreativo e de vertebración do territorio.

Na reunión participaron entidades dos concellos de Mañón, Ortigueira e As Pontes: Concello de Ortigueira, Asociación Nordés, Asociación Terras de Ortegal, Asociación de estudos históricos e sociais Hume, Clube de Montaña Monte Caxado, Asociación Euroeume e Asociación Seitura22, promotora da convocatoria.

Esta iniciativa tivo lugar polo interese que diferentes asociacións entenden que ten esta rota desde múltiples puntos de vista: histórico, arqueolóxico, cultural, turístico, deportivo…
Desde hai moitos anos diferentes entidades foron amosando o seu interese polas potencialidades que os Camiño dos Arrieiros ten dentro do noso territorio e existen múltiples traballos que sumaron importantes esforzos á hora de investigar sobre o mesmo e tentar a posta en valor deste recurso.

Neste enlace e neste outro podemos ver diferentes descrición das etapas e monumentos que hai no Camiño dos Arrieiros.
A xuntanza xorde do interese de tentar sumar todos estes esforzos, para que o traballo realizado até agora de xeito individual poida ser posto en común, buscando as sinerxias entre os diferentes colectivos á hora de acometer un proxecto colectivo que trascenda os límites municipais e adquira unha dimensión territorial mais ampla ,dado que entendemos que o Camiño dos Arrieiros, xunto co Camiño Inglés a Compostela e o Camiño a San Andrés de Teixido,  é un elemento vertebrador do noso territorio e debe ser abordado  desde as diferentes vertentes que posúe.

Os acordos acadados na Xuntanza pasan por:
- Analizar as diferentes contribucións no estudo do Camiño realizadas até a data de hoxe e que, dada a súa importancia, permiten abordar  o proxecto sen partir de cero.
- Tentar sumar a todos os colectivos interesados nos diferentes aspectos do Camiño.
- Elaborar unha proposta que poida ser abordada en diferentes fases, sempre co obxectivo da posto en valor do Camiño desde o punto de vista histórico, arqueolóxico, cultural, turístico ou deportivo.

Por outra banda entendemos que a celebración desta Xuntanza acada de por sí un obxectivo prioritario, coñecernos entre nós colectivos que, dun xeito ou outro, vimos traballando na posta en valor do Camiño dos Arrieiros, sempre coa esperanza de que esta toma de contacto inicial anime a todas aquelas persoas e entidades interesadas a que se poñan en contacto con algunha das entidades participantes para sumarse con nós a percorrer este Camiño.



martes, 3 de outubro de 2017

VISITA AO MUSEO DO MAR E CINE BEAZ DO BARQUEIRO E PRESENTACIÓN DA REVISTA



O próximo venres, 6 de outubro, ás 7 da tarde, terá lugar a presentación do Nº 4 da revista TERRAS DO ORTEGAL, número que conta cun dossier adicado ao Mañón, formado por 6 artigos; será no salón de actos do Concello de Mañón, que organiza o evento, e que conta coa colaboración da asociación NORDÉS.

Con motivo da asistencia a ese evento, pareceunos oportuno organizar outra actividade previa, para asi completar unha tarde intensa de programación cultural:

- Visita guiada ao Museo do Mar do Barqueiro, un museo privado da familia Beaz. Trátase dunha magnífica exposición das artes de pesca, redes, aparellos, reproducións de barcos entre outros tesouros mariños, que tamén amosa  fotografías de Xoán Ínsua e Pedro Díaz. O museo, que consta de varias salas, foi creado a partir dunha iniciativa altruísta do Enxeñeiro Naval  Daniel Beaz Paleo, a partir do legado familiar, xunto a doazóns e pezas compradas.

Tamén visitaremos o edificio do antigo cine Beaz, que contaba cunhas magníficas instalacións que se conservan aínda hoxe admirablemente.

A doble visita, guiada, comezará a 5.30 da tarde do venres, e durará até pouco antes das 7.
A actividade é gratuita para calquer persoa, sexan socias ou non da asociación TERRAS DO ORTEGAL, pero require inscripción previa no teléfono 678 910 082.
.


xoves, 14 de setembro de 2017

Peche da fundación Ortegalia

.




Foron varias as persoas que durante o verán nos teñen preguntado polo peche da fundación Ortegalia, o organismo que impulsaba a actividade cultural en Ortigueira. En termos estrictos, a fundación –que saibamos- segue existindo, e os que están pechados son os dous edificios onde desenvolvía o seu labor, situados na rúa do Salgueiro, a carón da praza das Tres Farolas ortegana: o principal (un fermoso edificio que foi antiguo cine), que contén determinadas coleccións arqueolóxicas e unha mámoa de lousa, así como o  situado enfrente, onde estaban as oficinas da entidade.

No blog da fundación, que segue sendo accesible por internet (non así a web propia da fundación, www.ortegalia.es, que conduce a outra cousa) a última noticia é do 2 de febreiro deste ano, e trata da inauguración dunha exposición, ademáis dun aviso, sen data, que indica: “O museo permanecerá pechado ata novo aviso. Desculpen as molestias”.

Como se sabe, a Fundación Ortegalia foi  creada no ano 2000, e tiña por obxectivos principais a protección, recuperación e difusión do patrimonio histórico, monumental e paisaxístico. Está rexida por un Patronato, do que forman parte o concello de Ortigueira, a deputación da Coruña, a Xunta de Galicia e outras entidades, que deberían soster economicamente a sua continuidade.
Desde antes do verán os edificios están pechados, e as 2 persoas que traballaban alí, a directora, Enma Sandá, e a responsable do parte museística, Marta Fraga, cesaron no seu labor; non hai - que saibamos- ningunha nota oficial do Patronato que informe da situación actual e do futuro da fundación en sí, dos edificios (propiedade da Xunta de Galicia), dos bens materiais da fundación e dos inmobles adscritas á fundación (Muiño de Mareas de Senra, casa de Couzadoiro, etc.), unha eiva informativa que é criticable.


Sería interesante que o concello de Ortigueira puidera recuperar a xestión e uso dos edificios, que contan cunha sá de conferencias moi útil e ben preparada, onde TERRAS DO ORTEGAL ten desenvuelto diversas charlas e tertulias desde hai varios anos. Pola nosa parte queremos agradecer a Enma e a Marta a súa colaboración durante todo o tempo que estiveron traballando alí, e recoñecer o seu traballo de impulso cultural e lamentar o seu cese.
.

venres, 8 de setembro de 2017

TERRAS DO ORTEGAL EN CARIÑO

.




Siempre es un placer volver a Cariño, la amabilidad de sus gentes y la vuelta por el paseo marítimo nos sigue emocionando, además la tarde estaba espléndida, el sol de justicia  y el motivo de lo más apetecible. Llegamos con tiempo suficiente para contemplar como se instalaban las barracas para festejar a San Bartolo y tomar una cañita fresca en buena compañía.

Poco a poco se fue juntando el grupo de amigos de “Terras do Ortegal” y pasamos a conocer las magníficas instalaciones de la fábrica de conservas “La Pureza”. Ana Docanto fue la mejor cicerone que pudimos tener, con mucha paciencia nos fue explicando el proceso de la conservación del pescado, desde que entra por la puerta, hasta que sale correctamente enlatado para su distribución. Bonito, caballa, sardinitas, mejillones… todo el sabroso mundo del mar para ser degustado como una delicatesen por su alta calidad.

La fábrica fue creada en 1924 por Vicente Docanto Martínez, pasando posteriormente a manos de su hijo Jesús Manuel Docanto Abella y constituyéndose en una sociedad  integrada por los hermanos Docanto Bouzamayor en 1994. En el año 2000, y siguiendo la tradición familiar, Ana funda “Conservas Vegetales y Mermeladas Amieiro”, que seducen los paladares más exquisitos, tal como pudimos comprobar con las conservas que nos regaló para que probáramos. En la tienda se venden mermeladas de todo tipo, incluso de vino mencía, muy adecuada para tomar de aperitivo untada con queso azul. Latas de grelos, cremas de zanahoria, calabaza… En fin, manjares deliciosos para gourmets de gustos delicados, con sabor a nuestra tierra,  que están para chuparnos los dedos.
Foto: Victoria Díaz Castañeira
Terminamos la tarde asistiendo a la presentación del Nº 4 de la Revista ‘Terras do Ortegal’, en la Casa del Concello. El concelleiro de Cultura, Jonathan Miranda, saludó a los presentes, entre los que se encontraba el actual alcalde de Cariño, José Miguel Alonso Pumar y el ex José Luís Armada,  así como al amigo Pepe Riola, a quien tuvimos el gusto de saludar, indicándonos que seguía a vueltas con: “O cano de Biriño”. Inició el acto el joven investigador Lois Armada Pita, colaborador en la edición con un trabajo sobre el “Geoparque del Cabo Ortegal”. A continuación tomó la palabra, con una exposición muy didáctica, José María Leal Bóveda, licenciado en Geografía que nos acercó a: “A matrícula de mar e o reclutamento de homes para a Armada Borbónica no Ortegal”. José María Bermúdez Garrote, Práctico jubilado, habló de forma amena sobre: “La carpintería de ribera en la ría de Ortigueira”, un exhaustivo trabajo en el que sigue investigando. Por último, Francisco Javier Martínez Prieto, párroco de Ortigueira, con su magistral palabra abogó por la unión de todos, para que el nombre de nuestra comarca sea respetado y conocido allende los mares y dio a conocer: “Algúns datos salientables da parroquial de Santa María de Mañón”.

A las diez de la noche, con un fresquito reparador y una noche estrellada, nos despedimos de nuestros vecinos de Cariño y regresamos a Ortigueira con el firme propósito de regresar a disfrutar del ambiente festivo que se anunciaba por las calles engalanadas del puerto pesquero.
Gracias, José María Torres, por tirar del carro con tanto entusiasmo.

                       LULI

Foto superior (de esquerda a dereita): Luli Dopico, Francisco Javier Martínez, Toñi Girón, Pepe Bermúdez, Xosé María Leal, Ana Docanto, Ana María Torres, Marisa Pérez Ojea e Xosé María Torres.
Foto inferior (de esquerda a dereita): Francisco Javier Martínez, Pepe Bermúdez, Xosé Lois Armada, Xosé María Leal e Jonathan Miranda.

Texto publicado en La Voz de Ortigueira, nº 5.279, 08.09.17.

martes, 5 de setembro de 2017

Inauguración da exposición de pintura de Isabel Rego

Foto: Socorro Rey Rego

.

Palabras de presentación a cargo de Luli Dopico:

A Ría está preciosa; as montañas azuis —que cantou Antonio Rivera— son o mellor telón de fondo que podemos ter hoxe aquí. O inicio de setembro comeza como mellor sabemos facelo as xentes de Ortigueira: coa presentación da obra pictórica dunha muller artista que empeza a camiñar, amosándonos a súa alma a través dunha infinda paleta de cores que forman parte da súa vida.

Isabel, sei como te sentes, sei desa inocencia túa, da timidez que che embarga, do medo que traspasa a túa pel e dos nervios que non te deixan falar... é a ti a quen deberiamos escoitar, e non a min, que pouco entendo de arte.
E sei como respiras, porque así respiraba eu cando don David Fojo me chamou para entregarme a separata do meu primeiro libro «Á beira do Landro», aqueles contos que tiñan a frescura de ser editados sen máis por un home bo que desexaba o ben de todos nós. Aquela mañá crucei o Cantón orgullosa, abrazando o libro contra meu peito, como se fose un fillo máis. Así tes que estar ti: orgullosa dunha espléndida obra que nos amosas na madurez da túa vida; satisfeita porque hoxe estás demostrando a todos que es unha artista de pés á cabeza, porque te apaixonas co teu traballo e xa non podes vivir sen pintar, como servidora non pode vivir sen escribir.
Foto: Socorro Rey Rego

Pintas e soñas no teu santuario de Miñaño, na túa casa chea de lembranzas, buscando esa luz natural que entra pola fiestra onde está instalado o teu cabalete. Nos teus cadros nótase que estudaches deseño arquitectónico, pois presentas esa visión xeométrica e lineal que enches con espazos naturais: unha árbore, unha flor, un limoeiro…

Falabamos hai uns días de encontrar a «clave do éxito» que sería como atopar «a chave das noces»; que che gusta a pintura de Beryl Cook porque pinta dun xeito simpático as cousas que a rodean; que se foras unha cor, serías o verde piñeiro que tanto che custa conseguir; que os teus cadros arrecenden a óleo e saben aos mares dos teus amores, o Caribe e o mar galego, a nosa paisaxe da vida para seguir tirando…; e que se foses unha froita serías unha laranxa amarga, —moi saborosa para facer marmelada, engado eu.
Isa, es todo iso e moito máis. Es un pedazo de muller e unha artista no máis amplo sentido da palabra, porque es capaz de transmitirnos todo o que ti soñas: es espello, armario, silla da casa… obxectos que revalorizan os sentimentos, enseres da vida cotiá que removen as lembranzas agochadas no fondo do ‘Almario’, unha palabra que me encanta empregar e que lle copiei a Mario Benedetti cando pregunta «¿en qué ALMA o ALMARIO? [estará]».
Dicirche que xa non estás nese proceso de busca, que xa chegaches, aínda que como moi ben dixeches: «Sempre se está aprendendo, pero hai que ser constantes». 


Foto: Socorro Rey Rego


Neste momento gustaríame ser crítica de arte para explicarme mellor. Non o son, pero si sei ver esa paleta de cores frías nos teus temas africanos, fronte a esa outra cálida das emocións máis intensas das túas paisaxes; desas casas sen xente para que as habitemos, para que entremos nelas ata a cociña e aliñemos as nosas sensibilidades; en fin, desas persoas sen faciana para poñerlles nós os rostros que queiramos. 
Sei que me gustan os teus cadros —que nos gustan a todos os que estamos aquí— porque transmiten eses sentimentos que todos agochamos dentro. Sumámonos con ilusión a este nacemento teu como muller pintora, que comprendemos esa emotividade que se agocha en ti e ese medo a presentarte en público. 

Querida Isabel, vivir para amar, vivir para soñar, para escribir, para pintar… en fin, vivir para dar fe de que o noso paso por este mundo foi fecundo e procuramos dar o mellor de nós para deleite dos ollos e da imaxinación.
Como cada quen vai ver nos teus cadros o que desexa ver, eu,  en nome de tódalas túas amigas, de toda a túa familia, de toda a xente que te acompaña nesta presentación, quero darche as grazas por compartires tan marabillosa obra.
Grazas e, por favor, pecha os ollos para sentir o grande aplauso que brota dende o noso corazón.

Luli Dopico (1 de setembro 2017)



luns, 14 de agosto de 2017

Éxito da estrea do musical CHICAGO en Ortigueira

.


O domingo 12 de agosto estrenouse no teatro de Beneficencia de Ortigueira o musical CHICAGO, a cargo do grupo afeccionado Ultreia dirixido por Elíxio César Silvent, autor asimismo da adaptación ao galego da obra.
Hai que comezar dando os prabéns ao grupo Ultreia, que nos sorprende unha vez máis; poñen o listón cada vez máis alto! E supérano!
Todos interpretan moi ben. Maikol cun papel moi complicado, que resolve de maravilla; e que dicir dos protagonistas! Cantan e bailan en escea como se en vez de afeccionados fosen verdadeiros profisionais.
Foto de Marga Ínsua

Todos bordan o seu papel: Carmona co seu, entre xocoso e entrañable, fai que o espectador non saiba se rir ou chorar; que ben o fai! E David no seu papel de travesti? Ben, ben!
Porque non é o argumento o que fai que o espectáculo valla a pena (uns crímenes pasionais e unha prisión preventiva), non. É a posta en escea o que conta, o vestiario e a coordinación de todos os elementos sobre todo.
Todo isto fai de Elixio un estupendo director de teatro.
Felicidades e adiante!!!


(Crónica de Mari Luz Martínez)

martes, 8 de agosto de 2017

Presentación do libro "HISTORIA DEL CINE Y EL TEATRO EN LA COMARCA DEL ORTEGAL”"

Foto: Elixio César


O pasado venres 4 de agosto presentouse no Teatro da Beneficencia de Ortigueira o libro “HISTORIA DEL CINE Y EL TEATRO EN LA COMARCA DEL ORTEGAL”, de de José Manuel Suárez Sandomingo , editado por AXAC, entidade  que dirixe o catedrático Alexandre Veiga, dentro da colección Ortegal.

O acto foi presentado pola concelleira de Cultura de Ortigueira,  María Isabel González, que deu a palabra a Luís Alonso Santiago, quen narrou en primeira persoa algunhas das actividades teatrais nas que participou na nosa Vila e lembrou con cariño e emoción a persoas xa desaparecidas, das que destacou as súas cualidades dramáticas e personais.
Suárez Sandomingo tomou despois a palabra para facer un percorrido polos distintos apartados dos que consta o libro e, a modo de guía, explicar someramente a temática de cada capítulo. A presentación  do autor trasladou ao público a tempos e vivencias que xa forman parte da historia da nosa comarca e que desperta un grande interese entre os veciños e veciñas a xulgar polo público alí congregado. A charla, amena, rematou con varias preguntas que o público fixo ao autor e que Suárez Sandomingo foi dando cumprida resposta. Á saída firmou numerosos exemplares para os asistentes.
“HISTORIA DEL CINE Y EL TEATRO EN LA COMARCA DEL ORTEGAL” é un concienzudo e interesante traballo de investigación feito co rigor e a paixón que caracteriza ao autor e que fai que este libro resulte tan ameno á lectura como outras anteriores publicacións de Suárez Sandomingo.

O libro, de 275 páxinas e fermosa factura, conta con numerosas fotografías de época, interesantes carteis de cine e teatro, así como planos e gráficos cronolóxicos explicativos, o que o converte  nunha peza imprescindible nas bibliotecas de todas as persoas interesadas na historia do cine e do teatro e que teñan a Ortigueira no corazón.
Debemos felicitar ao autor e felicitarnos, como orteganos, de contar entre os nosos veciños con este investigador e divulgador interesado polos acontecementos e polas xentes da nosa comarca.
(Crónica elaborada por Elixio César)

mércores, 19 de xullo de 2017

Presentación do Número 4 da Revista TERRAS DO ORTEGAL

Foto: Antonio Mtnez. Pernas




Mañá xoves, 20 de xullo ás 8.30 da tarde, no antiguo Hospital de San Roque de Ortigueira teremos a presentación do número 4 (2017) da revista TERRAS DO ORTEGAL, que xa está presente nas libraría da zona desde hai uns días. O número conta cun dossier de 6 artigos adicado ao concello de Mañón, que se reflexa na portada que ten unha fermosa fotografía de Antonio Martínez Pernas.

Xa van catro anos dunha aventura que comezou en 2014, co número 1 desta revista de estudos que quere difundir e estudar a cultura e a historia dunha comarca rica nestes valores.
Estamos contentos e agradecidos a todos os autores que confiaron na nosa revista, a todos os lectores que mostraron interese nesta publicación, e sobre todo a todas as persoas que se fixeron socias da asociación, pois foron os piares imprescindibles para que a revista chegase a nacer.
Na presentación estarán varias das persoas que colaboran neste número, como Obdulia Dopico, que falará da experiencia da editorial O Paporroibo nos anos 90 do pasado século, José Manuel Bouzamayor, que falará da breve vida co concello de San Adrián de Veiga (entre 1835 e 1849), o Emilio Castro, que falará do mestre Rafael Fernández Casas, un recoñecido mestre da escola laica da Devesana nos anos 20 e Carmen Loureiro, que falará da "desmemoria histórica".
Acompañaranos tamén José Manuel Bermúdez, que ten un extenso traballo sobre os carpinteiros de ribeira da ría de Ortigueira e Carlos Breixo, Cronista Oficial, que coordinará a presentación do acto.
O acto está aberto a todas as persoas interesadas.
Previamente, ás 7 da tarde, no mesmo local terá lugar a Asemblea Xeral 2017 da asociación  TERRAS DO ORTEGAL, á que poderán asistir as persoas que teñan a condición de socias da entidade ou calquera que se inscriba nese momento.

sábado, 1 de xullo de 2017

Presentación da triloxía Zarcos, de Obdulia Dopico


Foto: Álvaro F. Polo



A escritora Luli Dopico ten xa unha longa experiencia de anos como escritora, pero os seus primeiros libros, publicados nos anos 90, non foran presentados públicamente, por diversos motivos, entre eles a intensa adicación que tivo que facer na asociación e edicións O Paporroibo, precisamente para impulsar que outros publicaran os seus libros.

Pero nalgún momento chega o ocasión, e o pasado xoves, 29, Luli decidiu presentar a triloxía Zarcos, composta polas novelas Querida Azul, Diario de Ana e Confesiones de S. O lugar escollido foi a Biblioteca Municipal de Ortigueira, un espazo sempre acolledor grazas á disposición da directora María José e da auxiliar Mónica.
Acompañaban á autora Vanesa Trevín, concelleira de Patrimonio e María del Mar Fernández Polo, compañeira nas lides educactivos no colexio público de Ortigueira.


Vanesa fixo unha presentación emotiva, declarándose admiradora de Luli polo seu labor cultural, sobre todo desde que lle fixo unha entrevista sobre o Paporroibo para un traballo académico. María del Mar fixo unha intervención máis espontánea, se ben leída, informando a todos os presentes da recente xubilación de Luli como profesora, ao rematar o curso escolar estes pasados días.

inalmente a escritora foi presentando os 3 libros, os dous primeiros impresos en Logroño grazas á intervención do seu amigo Alberto Mera Meizoso (autor dunha curiosa obra sobre as Naves Celtas). Nunha mostra da sua experiencia didáctica, dibuxou nunha pizarra o triángulo amoroso que explicaba a trama seguida nas tres novelas. Luli describiu con simpatía como foi o proceso de creación e de publicación, indicando que a primeira novela, Querida Azul, está esgotada, pero poden atoparse exemplares para préstamo na Biblioteca.
As outras dúas obras, Diario de Ana e Confesiones de S., están á venda nas librarías.
Finalizamos desexando á nosa amiga Luli que goce dunha merecida xubilación... e que se adique a escribir. Agardamos aínda moitos froitos da súa man!





xoves, 27 de abril de 2017

Presentación de O segredo da runa, de Luli Dopico, no Instituto de Ortigueira


Contar coa presenza dunha escritora nun instituto é sempre un luxo; se ademáis esa escritora é da zona, a sua presenza convírtese nun acto fraternal.
E así foi hoxe no IES de Ortigueira, ao que acudiu Luli Dopico para presentar a súa última obra, a novela O segredo da runa, editada pola asociación Terras do Ortegal.
A invitación foi feita por Gumersindo Martínez, profesor de Lingua e Literatura Galega no citado centro educativo, para presentar o último libro editado no noso concello aos alunos de 1º de bacharelato.
O acto contou tamén coa presenza de Álvaro Fernández Polo, afamado fotógrafo de natureza, e autor das fotografías que ilustran a obra e salientan os lugares claves onde se desenvolve a trama da obra. Asistiu tamén o seu home, Chente, para colaborar na proxección do video coas fotos, así como Charo Suárezamiga da autora e compañeira na experiencia cultural de edicións O Paporroibo nos anos 90, e que está reflexada na obra.
Luli, ademáis de presentar a súa novela, fixo entrega de dous exemplares da mesma para a Biblioteca do Instituto, así como outro de A pena das calandras, a súa novela anterior, e primeira das protagonizadas pola garda civil Tona Andújar, a personaxe creada por Luli.

sábado, 1 de abril de 2017

Historia da pesca e do salgado no Ortegal. Investigación e altruismo


Este pasado venres, 31 de marzo, tivemos en Ortigueira unha interesante disertación, a cargo do historiador Xosé María Leal que tratou sobre a "Historia da pesca e o salgado no Ortegal".
Organizada pola concelleira de Patrimonio, Vanesa Trevin, que presentou o acto celebrado na Biblioteca Municipal, tivo un doble interese:
- Por un lado o citado investigador presentou varias primicias obtidas na sua investigación sobre a chegada dos cataláns no século XVIII á nosa zona; cabe dicir que nesa investigación o Arquivo Municipal de Ortigueira, que calificou de marabilloso, é unha peza fundamental, polos datos, expedientes e legaxos que atesora.
- Pero por outro lado, o acto serviu para anunciar un feito pouco habitual nos investigadores, ben sexa históricos ou doutra rama da ciencia: Leal poñerá a disposición da comunidade de investigadores unha importante relación de documentos, extractos e transcripcións dos mesmos, e incluso bases de datos básicos obtidas en diferentes arquivos de Galicia e de fora de Galicia (como o de Viso do Marqués, en ciudad Real, onde se conserva o Archivo General de la Marina Española Álvaro de Bazán)
Desde hoxe, os investigadores que acudan ao Arquivo de Ortigueira, contarán coa posibilidade de acceder de forma rápida e libre a numerosos datos que doutra maneira terían que buscar en arquivos dispersos perdendo un tempo precioso.
Felicitamos ao investigador Xosé María Leal pola súa iniciativa que seguramente dará máis dunha satisfacción á Directora do Arquivo, María José Villasánchez.

Para rematar, podemos confirmar que o número 4 de TERRAS DO ORTEGAL, que sairá o próximo mes de xullo, contará cun traballo de Xosé María Leal, onde dará conta detalladamente dalgunha das primicias anunciadas no acto. 


xoves, 16 de marzo de 2017

Novo traballo de Carlos Breixo sobre a familia Pita en Neda e Ortigueira

.
Como moitos saben, o noso Cronista Oficial colabora habitualmente con varias revistas de estudos e divulgación de temática histórica. Unha delas é a revista DE NEDA, editada polo concello cun carácter anual que non sempre se cumple. De feito esta revista, xa veterana, que ven de publicar en decembro de 2016 o seu número 17, en realidade corresponde aos anos 2014-2015.
Máis alá destas cousas, para nos o importante é que inclúe un longo estudo de Carlos Breixo -páxinas 61 a 99 da revista- sobre as familias Pita e Díaz Tenreiro, sobre as que Breixo xa se ten ocupado anteriormente, polo que as coñece ben.
Nesta ocasión fala da pegada destas familias nas vilas de neda e Ortigueira nos séculos XV e XVI.
A revista ten un carácter gratuito e pode conseguirse dirixíndose á biblioteca municipal de Neda. O seu horario é de 8.30-12.30 e de 16.00-20.00 h
Polo demáis, felicitamos á revista DE NEDA por ter retomado a difusión da sua publicación, un exemplo onde se mira TERRAS DO ORTEGAL para seguir mellorando.



martes, 14 de febreiro de 2017

Visita á planta de Conservas MAR DE ARDORA

.



Dentro das actividades que organiza regularmente TERRAS DO ORTEGAL, imosorganizar unha visita á planta de procesado de algas mariñas Conservas MAR DE ARDORA,  ubicada no polígono Industrial de Cuiña (Ortigueira)

Conservas MAR DE ARDORA é unha innovadora empresa que procesa de modo artesanal e sustentable algas mariñas. Prepara algas deshidratadas, en conserva ou frescas, pero tamén innova preparando outros produtos alimenticios como cervexa con algas ou marmelada con algas.
A empresa está a cargo de Alberto Sánchez de Toca e Sergio Baamonde, que nos recibirán e guiarán durante a visita




O programa será o seguinte:
VISITA Á PLANTA DE PROCESADO DE ALGAS MARIÑAS MAR DE ARDORA
Data:     sábado, 25 de febreiro
Horario: 12.15 a 13.45 aproximadamente
A visita require inscrición e pagamento previo de 10 € (socios) e 15 € (non socios).
Pode facerse no  Teléf. 678 91 00 82
Importante: durante a visita o custo da inscrición será compensado cun pack GRATUITO de produtos de Mar de Ardora.

PRAZAS LIMITADAS. Incrición por orde de solicitude e pago confirmado

Programa:
1.         Desplazamento á nave Conservas Mar de Ardora, no polígono de Cuiña (Ortigueira)
2.         Charla informativa audiovisual a cargo dos titulares da empresa
3.         Recorrido guiado polas instalacións, coñecendo o procesado das algas
4.         Experiencia gastronómica: Degustación guiada de varios tipos diferentes de algas

5.         Adquisición dos diferentes preparados de Mar de Ardora (voluntaria)