Suso da Veiga (1966)
Articulista ocasional de traballos realizados ca Natureza e firme defensor dos valores ligados ás sociedades rurais, promoveu xunto a un grupo de veciños a recuperación da histórica “Sociedade de Instrución e Recreo A Devesana” (1992), desenvolvendo a súa vida profesional no rural, concretamente na parroquia de San Sebastián de Devesos, á que lle dedica o libro que hoxe temos á nosa disposición e que nos emociona particularmente por coñecer ao autor e porque con persoas coma Suso nunca deixaremos de amar “A NOSA TERRA”, este recunchiño que pisamos á cotío e que nos fai soñar con tanta beleza e tradicións.
Grazas á lectura deste singular libro sabemos un pouco máis de onde vimos e coñecermos mellor o Camiño dos Arrieiros, a arqueoloxía, o patrimonio relixioso, Portas, a toponimia local e ás persoas e familias de Devesos, como don Rafael Fernández Casas ou os descendentes do Tío Santos, do que tanto escribira Narciso Luaces, entre outros persoeiros de interés.
O título, amplamente xustificado, define o contido da obra. Os montes, os ríos e regatos, a etnografía tan importante e tan esquecida, as actividades agrícolas, gandeiras, forestais e mineiras dunha aldea que no seu día foi Concello. A veciñanza, xente nobre e servizal, un recordo agarimoso para aqueles que xa non están e un agradecemento para os que compartiron co autor momentos e vivencias.
Son 237 páxinas, cas súas fotografías, as que nos devolven a memoria viva dunha comunidade que habitou estas terras ortigueiresas; non só se recollen datos e datas, que tamén dan fe das andanzas das súas xentes que co seu esforzo diario e cas súas herdanzas combaten o olvido, porque un autor como Suso lles deu voz.
A miúdo as grandes enciclopedias esquecen as pequenas historias cotiáns: A preparación das festas patronais, o saúdo diario entre os veciños, as mans unidas para axudar a quen nos necesita, as reunións comunitarias onde se decide o rumbo do noso entorno, os enterros que cada vez son máis e os bautizos que xa non abondan. Son precisamente eses detalles diarios os que este libro quere atesourar.
A traveso de testemuñas, lembranzas compartidas e fotografías que vencen o paso do tempo, esta obra rende homenaxe a Devesos como o gran punto de encontro, o espazo onde as diferenzas se esvaen como a néboa para dar paso á fraternidade e ao sentido de pertenza.
Agradecemos profundamente ao autor o seu esforzo e traballo, visitando arquivos e preguntando a todos para facer posible a edición. Ao ler estas páxinas os lectores atoparanse con nomes coñecidos, rostros familiares e coa súa propia historia.
Desexamos gocen coa súa lectura. Que este libro sexa un espello onde mirarnos con orgullo de pobo e un recordatorio de que xuntos formamos unha comunidade extraordinaria.
Abogando por un Suso en cada aldea galega, parabéns, rapaz!, e que este outono sexa ventureiro para todos.
Luli Dopico

















